| น้ำหนักต่อชั้น | 150 – 500 kg / level |
|---|---|
| ขนาดช่อง (กว้าง×ลึก×สูง) | 1500 × 600 × 2000 mm |
| การประกอบ | bolt + screwless assembly |
| วัสดุโครง | steel frame |
| การเคลือบผิว | powder-coated finish |
| การเข้าถึงสินค้า | manual load mode |
คำจำกัดความ
ชั้นวางงานปานกลางคือชั้นวางที่จัดอยู่ระหว่างแบบเบาและแบบหนัก รับน้ำหนักประมาณร้อยถึงหลายร้อยกิโลกรัมต่อชั้น พร้อมคงผังการเข้าถึงแบบใช้มือ เดิน หรือรถเข็น แทนที่จะเป็นช่องทางเดินรถยก
พิกัดอยู่ตรงกลาง แต่สิ่งที่ตัดสินคือการเข้าถึง: เลือกช่องงานปานกลางเมื่อสินค้าหนักเกินสำหรับแผ่นงานเบาแต่ยังขนย้ายด้วยมือ ดังนั้นโครงต้องรับหน่วยไว้ได้โดยไม่บังคับให้ทุกสายต้องใช้รถยก
ช่วงระหว่างมือคนกับรถยก
กล่องเครื่องเขียนวางบนแผ่นงานเบาได้พอดี และพาเลทที่บรรทุกเต็มต้องใช้ชั้นวางคาน คลังสินค้าจริงส่วนใหญ่กลับอยู่ในช่องว่างตรงกลาง — ชั้นวางอะไหล่เต็มชั้นหรือครึ่งพาเลทหนักเกินกว่าจะวางบนแผ่นปั๊ม แต่ยังไม่ต้องใช้รถยกขนย้าย ชั้นวางงานปานกลางอยู่ตรงนั้นพอดี: พิกัดต่อชั้นสำหรับงานมือและรถเข็น ลึกพอรับพาเลทเล็ก เบาพอให้ผู้หยิบทำงานยืนบนพื้นได้
เมื่อโบลต์กลับมา
แบบไม่ใช้สกรูทำให้โครงงานเบาราคาถูกและรวดเร็ว แต่เมื่อพิกัดต่อชั้นไต่เข้าสู่งานปานกลาง ข้อต่อต้องส่งแรงมากขึ้น และเสาตั้งต้องใช้โบลต์จริงเพื่อยึดตำแหน่งใต้ชั้นที่หนักกว่า คำตอบแบบผสม — เสาตั้งแบบโบลต์ แผ่นชั้นแบบล็อก — คือรูปทรงงานปานกลางที่ใช้งานได้จริง: คงผังแผ่นชั้นที่หยิบได้ ขณะที่โครงรับแรงที่จะเฉือนล็อกไม่ใช้สกรูให้ขาดก่อนเวลา
ตัวเลขทั้งหมดในหน้านี้เป็นค่าตัวอย่างประกอบการอธิบาย ไม่ใช่ข้อมูลจำเพาะที่วัดจริง
ทำไมไม่ใช้ชั้นวางงานเบาแบบไม่ใช้โบลต์กับทุกอย่าง?
เมื่อทั้งชั้นรับน้ำหนักเกินขีดจำกัดแรงเฉือนของข้อต่อแบบไม่ใช้สกรู โครงก็ต้องใช้โบลต์เพื่อรองรับ ชั้นวางงานปานกลางกำหนดพิกัดเสาตั้งและคานสำหรับขั้นถัดไปนั้น ดังนั้นสองชนิดจึงไม่ใช่คู่แข่ง หากแต่เป็นขั้นพิกัดถัดไปบนบันไดการจัดเก็บเดียวกัน
ชั้นวางงานปานกลางรับพาเลทเล็กได้ไหม?
ช่องที่ลึกและกว้างพอจะรับพาเลทครึ่งขนาดด้วยมือหรือรถเข็นได้ ตราบที่น้ำหนักอยู่ในพิกัดต่อชั้น ส่วนพาเลทเต็มที่ใช้รถยกเป็นหน้าที่ของชั้นวางคานงานหนัก